II XORNADAS DE XEOLOXÍA NA RIBEIRA SACRA

XEOLODÍA 2015. UN PERCORRIDO XEOLÓXICO POLA SERRA DO CAUREL

Premendo aquí pódese descargar a guía en .pdf editada para os participantes no Xeolodía 2015 na provincia de Lugo. Calquera pode facer pola súa conta este interesante percorrido pola Serra do Caurel dende outro punto de vista...

Sinclinal da Serra do Caurel na aldea quiroguesa de Campodola

FERVENZAS DE QUIROGA. AUGAS CAÍDAS II

Fervenza na aldea da Seara. Río Selmo

Última fervenza do río Ferreiriño. Quiroga

Así sona o río Ferreiriño na súa última fervenza:

Fervenza artificial no río Soldón. Chapacuña do muíño do Cañero. Quiroga

Última fervenza do rego de Fiais pouco antes de chegar ao río Soldón. Preto de Paradapiñol. Quiroga

Así sona o rego de Fiais:

Pincheira no río Quiroga. A Cruz de Outeiro. Quiroga

Fervenza da Ola o do Pombar no río Quiroga. A Cruz de Outeiro. Quiroga

Fervenza da Pedriña no río Quiroga. A Cruz de Outeiro. Quiroga

Pozo do Botán no río Ferreiriño. Campodola. Quiroga

Así sona o río Ferreiriño no pozo do Botán.

Fervenza de Vieiros no río Selmo. Vieiros. Quiroga

Pincheira do rego de Castromao cara o río Selmo. Vieiros. Quiroga

Fervenza no regato Aceval. Ferramulín. Folgoso do Caurel

"AMANECE EN EL MONT BLANC" 202.351 VISITAS EN PANORAMIO

http://www.panoramio.com/photo/10352324
Hacía tiempo que no pasaba por allí, ahora ya no lo utilizo casi nada...
Es una foto sencilla. La vieja cámara Canon cargada con diapositivas disparando sin ver cuando llegaron las primeras luces; desde el vivac Vallot, de vuelta de una cumbre nocturna en la que supimos como era eso de los Alpes.
Resulta gratificante compartir este amanecer con todo aquel que quiere verlo como lo vieron nuestros ojos.

CAMIÑO DO COUTO AO ALTO DO FARO. SERRA DO CAUREL

FONTE DA COVA-PENA SURBIA

Ao fondo, no centro, o Picón

Cara leste da Pena Surbia

No "Portillo Puertas"

No "Portillo Puertas"

O Picón e boa parte do seu circo

Crista de Pena Negra

Pena Trevinca

No centro Pena Trevinca

Cumio da Pena Surbia

Cumio da Pena Surbia

Cumio da Pena Surbia

A esquerda Pena Trevinca, no centro Pena Negra dende Pena Surbia

Todo estaba disposto; unha semana de neve, temos once minutos e vamos. Eu como sempre aspirando a súa forza, determinación, ilusión... A él é a quen lle correspondían todos os pasos dados en grandes montañas, eu non merecía tanto.
Na Pena Surbia, hai moitos anos, no entroido, nas vésperas da nosa primeira viaxe aos Alpes, aprendemos a autodeter unha caída. Dende entón foron moitos tropezos, xa perdín a conta.
Sol, neve, montaña... Xa está. Sen rumbo, para botar o día sen madrugar como soemos planificar. Agora podemos ir moito máis rápido e ver máis, pero non se trata deso, máis ben, tentamos escoitar a respiración e simplemente estar alí enchéndonos de silencio.
Non importa, acabamos no cumio de Pena Surbia.
-E que había alí? Pregunta o trasno do Val das Mouras.
-Bágoas conxelas. Unha morea de bágoas conxeladas. Respondo sen dudar.
-Uf! Di o trasno encollendo os ombreiros.