Subir ao Alto do Boi, deixar o coche xunto a estrada principal de Quiroga a Folgoso e agardar a que pasen cousas... e pasan, sempre pasan. O paseo é o de sempre, creo que centos de veces; houbo anos que subía a diario a correr por aquí e cada día é distinto. A paisaxe mudou, como toda esta zona, despois dos incendios de xullo de 2022... xa non é esa devastación do primeiro ano pero non é o mesmo. Foi agradable volver, tendo en conta que seguín subindo a correr despois do incendio, hoxe foi unha sensación reconciliadoras con este terreo tan importante para min. Os detalles da ruta que case sempre fago por alí están neste post antigo: https://ramonvilaanca.blogspot.com/2011/01/ruta-alto-do-boi-alto-dos-conventos.html. Nin rastro dos lobos na hora dos lobos...
Val do río Ferreiriño
Ao fondo, impreciso, o val do río Sil
Miradoiro no Alto do Boi
Miradoiro no Alto do Boi e Vilar, recuperándose...
