Así, de golpe:
Entonces le digo: "Verás, tengo dos noticias para ti: una buena y otra mala. La mala noticia: voy a arrancarte las uñas de las manos o de los pies con unos alicates. Lo siento mucho, pera está decidido. Ya no se puede cambiar". Saco de la cartera unos alicates enormes, tremendos, y se los enseño a todo el mundo. Lo hago despacio, para que los vean bien. Luego le digo: "Y ahora la buena noticia: te doy la libertad de elegir si te arranco las de las manos o las de los pies. ¿Qué? ¿Cuáles van a ser? Tienes diez segundos. Si no te decides, te las arrancaré todas, las de las manos y las de los pies". Entonces cuento diez segundos con los alicates en la mano. "Las de los pies", contesta más o menos a los diez segundos. "Muy bien. Las de los pies entonces. Ahora mismo te voy a arrancar las uñas de los pies con esto. Pero antes quiero que me digas una cosa: ¿por qué las de los pies y no las de las manos?". Y él me contesta: "No sé. Me imagino que las dos dolerán por igual. Pero como tengo que elegir,he elegido sin más las de los pies". Yo le doy un cálido aplauso y le digo: "¡Bienvenido a la vida real!", "Welcome to real life!"
De: Los años de peregrinación del chico sin color. Haruki Murakami.
martes, 14 de enero de 2014
miércoles, 8 de enero de 2014
LA NATURALEZA DEL ESCORPIÓN
O... el escorpión, la rana y la naturaleza humana.
Para reflexionar:
En las orillas de cualquier río vivía una rana muy generosa. Cuando llegaba la época de las lluvias ella ayudaba a todos los animales que se encontraban en problemas por la crecida del río. Cruzaba sobre su espalda a los ratones, e incluso a alguna nutritiva mosca a la que se le mojaban las alas impidiéndole volar. Su generosidad y nobleza no le permitían aprovecharse de ellas en circunstancias tan desiguales.
También vivía por allí un escorpión, que cierto día le suplicó a la rana: -"Deseo atravesar el río, pero no estoy preparado para nadar. Por favor, hermana rana, llévame a la otra orilla sobre tu espalda".
La rana que había aprendido mucho durante su larga vida llena de privaciones y desencantos, respondió enseguida: -"¿Qué te lleve sobre mi espalda? ¡Ni pensarlo! ¡Te conozco lo suficiente para saber que si estoy cerca de ti, me inyectarás un veneno letal y moriré!
El escorpión le respondió: -"¡No digas estupideces. Ten por seguro que no te picaré, si así lo hiciera, te hundirías en las aguas y yo, que no sé nadar, perecería ahogado."
La rana se negó al principio, pero la incuestionable lógica del escorpión fueron convenciéndola... y finalmente aceptó. Lo cargó sobre su resbaladiza espalda, donde el se agarró, y comenzaron la travesía del río.
Todo iba bien. La rana nadaba con soltura a pesar de sostener sobre su espalda al escorpión. Poco a poco fue perdiendo el miedo a aquel animal que llevaba sobre su espalda.
Llegaron a la mitad del río. Atrás había quedado una orilla. Frente a ellos se divisaba la orilla a la que debían llegar. La rana, hábilmente, sorteó un remolino...
Fue aquí, de repente, cuando el escorpión picó a la rana. Ella sintió un dolor agudo y percibió como el veneno se extendía por todo su cuerpo. Comenzaron a fallarle las fuerzas y su vista se nubló. Mientras se ahogaba le quedaron fuerzas para gritarle a escorpión: -"¡Lo sabía! Pero... ¿por qué lo has hecho?"
El escorpión respondió: "No puedo evitarlo. Es mi naturaleza".
No hacen falta imágenes.
Para reflexionar:
En las orillas de cualquier río vivía una rana muy generosa. Cuando llegaba la época de las lluvias ella ayudaba a todos los animales que se encontraban en problemas por la crecida del río. Cruzaba sobre su espalda a los ratones, e incluso a alguna nutritiva mosca a la que se le mojaban las alas impidiéndole volar. Su generosidad y nobleza no le permitían aprovecharse de ellas en circunstancias tan desiguales.
También vivía por allí un escorpión, que cierto día le suplicó a la rana: -"Deseo atravesar el río, pero no estoy preparado para nadar. Por favor, hermana rana, llévame a la otra orilla sobre tu espalda".
La rana que había aprendido mucho durante su larga vida llena de privaciones y desencantos, respondió enseguida: -"¿Qué te lleve sobre mi espalda? ¡Ni pensarlo! ¡Te conozco lo suficiente para saber que si estoy cerca de ti, me inyectarás un veneno letal y moriré!
El escorpión le respondió: -"¡No digas estupideces. Ten por seguro que no te picaré, si así lo hiciera, te hundirías en las aguas y yo, que no sé nadar, perecería ahogado."
La rana se negó al principio, pero la incuestionable lógica del escorpión fueron convenciéndola... y finalmente aceptó. Lo cargó sobre su resbaladiza espalda, donde el se agarró, y comenzaron la travesía del río.
Todo iba bien. La rana nadaba con soltura a pesar de sostener sobre su espalda al escorpión. Poco a poco fue perdiendo el miedo a aquel animal que llevaba sobre su espalda.
Llegaron a la mitad del río. Atrás había quedado una orilla. Frente a ellos se divisaba la orilla a la que debían llegar. La rana, hábilmente, sorteó un remolino...
Fue aquí, de repente, cuando el escorpión picó a la rana. Ella sintió un dolor agudo y percibió como el veneno se extendía por todo su cuerpo. Comenzaron a fallarle las fuerzas y su vista se nubló. Mientras se ahogaba le quedaron fuerzas para gritarle a escorpión: -"¡Lo sabía! Pero... ¿por qué lo has hecho?"
El escorpión respondió: "No puedo evitarlo. Es mi naturaleza".
No hacen falta imágenes.
jueves, 2 de enero de 2014
AÑO NUEVO, VIEJAS IDEAS
Días de silencio por paralelismos que rebotan.
Supongo que la luz seguirá siendo asombrosa en aquellos lugares mágicos.
Efectivamente no volví a Jaca antes de que acabara el año; será difícil.
Hoy sólo tengo en la cabeza una frase:
"Más allá de cualquier idea de buenas o malas obras se extiende un campo. Nos encontraremos allí"
Yalal ad-Din Muhammad Baljí, creo que debe escribirse la transcripción de su nombre en persa, aunque este sabio, que también creo que es la palabra que mejor lo define, nació en Afganistán en el año 1207.
Sí, no cabe duda... nos encontraremos allí.
Y si contiene una imagen es ésta:
Supongo que la luz seguirá siendo asombrosa en aquellos lugares mágicos.
Efectivamente no volví a Jaca antes de que acabara el año; será difícil.
Hoy sólo tengo en la cabeza una frase:
"Más allá de cualquier idea de buenas o malas obras se extiende un campo. Nos encontraremos allí"
Yalal ad-Din Muhammad Baljí, creo que debe escribirse la transcripción de su nombre en persa, aunque este sabio, que también creo que es la palabra que mejor lo define, nació en Afganistán en el año 1207.
Sí, no cabe duda... nos encontraremos allí.
Y si contiene una imagen es ésta:
martes, 31 de diciembre de 2013
TRACK PARA DESCARGAR: EVEREST BASE CAMP. KHUMBU GLACIER
![]() |
| Camino al campo base de la cara sur del Everest, salida de Namche Bazar |
EVEREST BASE CAMP SOUTH FACE ROUTE: From Lukla to Everest B.C.
![]() |
| Montañas en las que viven Dioses clementes |
TRACK PARA DESCARGAR: INLANDSIS SUR GROENLANDIA
![]() |
| No Indlandsis despúes de abandonar la costa en Qalerallit Imaa |
TRAVESÍA EN EL SUR DE GROENLANDIA. Ida y vuelta al fiordo de Qalerallit después de atravesar la lengua del Gletcher Glacier que cae directamente sobre el mar.
MÁS INFORMACIÓN EN: http://ramonvilaanca.blogspot.com.es/2011/12/montanas-na-illa-de-xeo-e-travesia.html
FOTOS: http://ramonvilaanca.blogspot.com.es/2013/11/xeo-no-norte-islandia-e-groenlandia.html y http://ramonvilaanca.blogspot.com.es/2011/06/kalaallit-nunaat-greenland-groenlandia.html
VÍDEO: http://ramonvilaanca.blogspot.com.es/2011/08/video-kalaallit-nunaat-greenland.html
TRACKS PARA DESCARGAR: ISLANDIA VOLCANES
![]() |
| Bajando del volcán Hekla |
VOLCÁN EJAFJALLAJÖKULL (intento hasta refugio de Fimmvörduháls) 1.666 m. Partiendo de Skógar, entre los campos de hielo de Mýrdalsjökul y Eyjafjallajökull.
VOLCÁN HEKLA 1.491 m. Desde Nyjahraun.
VOLCÁN SNAEFELS 1.446 m. Península de Snaefels.
MÁS INFORMACIÓN EN: http://ramonvilaanca.blogspot.com.es/2011/12/montanas-na-illa-de-xeo-e-travesia.html
FOTOS: http://ramonvilaanca.blogspot.com.es/2013/11/xeo-no-norte-islandia-e-groenlandia.html y http://ramonvilaanca.blogspot.com.es/2013/11/xeo-no-norte-islandia-e-groenlandia.html
VÍDEO: http://ramonvilaanca.blogspot.com.es/2012/01/islandia-tres-volcanes.html
TRACKS GPS PARA DESCARGAR: VOLCANES EN ECUADOR.
![]() |
| Chimborazo desde el refugio Whymper a 5.000 m, bajo la cara norte |
FUYA FUYA. 4.290 m. En el límite de las provincias de Imbabura y Pichincha. Las rutas más conocidas parten de la impresionante laguna Mojanda, a la que se accede desde Otavalo.
IMBABURA. 4.944 m. En la provincia de Imbabura a sólo 8 Km de Otavalo y a 12 de la ciudad de Ibarra.
COTACACHI (intento). 4.939 m. En la provincia de Imbabura, a 25 km al oeste de la ciudad de Ibarra.
ILINIZAS NORTE. 5.126 m. En la provincia de Cotopaxi, 23 km al suroeste de la ciudad de Machachi.
COTOPAXI. 5.898 m. En la provincia de Cotopaxi. Se localiza en la Cordillera Real, la la planicie de Limpiopungo, 35 km al noreste de Lacatunga y 40 km al sureste de Quito.
CHIMBORAZO (intento hasta primer domo). 6.310 m. En la provincia de Chimborazo, 30 km al noroeste de la ciudad de Riobamba.
FOTOS:
http://ramonvilaanca.blogspot.com.es/2010/12/ecuador-as-xentes-na-serra.html
http://ramonvilaanca.blogspot.com.es/2010/11/ecuador-quito.html
sábado, 28 de diciembre de 2013
MEJOR FOTO DEL AÑO
Mi mejor foto del año, ni es de este año, ni es mía; salgo yo en ella... se hizo el día 31 de diciembre de 2012. Después de repasarlas todas tuve que rendirme y reconocer que de, aproximadamente 15.000 disparos, míos o cerca de mí, ésta es la mejor en dura disputa con otra que también fue realizada en la nieve. Como en algunos premios pondré las dos: la ganadora y la finalista.
A miña mellor foto do ano, nin é deste ano, nin é miña; aparezo eu nela... fixérona o día 31 de decembro de 2012 ás 12:24 h. Despois de repasalas todas tiven que rendirme e recoñecer que de, aproximadamente 15.000 disparos, meus o preto de min, este é o mellor en dura disputa con outra que tamén foi feita na neve. Como nalgúns premios porei as dúas: a gañadora e a finalista.
"Habían estado llorando los dos; era fácil de adivinar, porque llegaron con los ojos rojos e hinchados. Se colocaron frente a Baba, cogidos de la mano, y me pregunté cómo era posible que yo hubiera sido capaz de provocar un dolor como aquél..."
Este ano, por un montón de circunstancias, non fun quen de ler todo o que me gusta e soe ser adoitado, pero sempre quedan perlas. Si teño que quedarme cunha elixiría palabras especiais de The kite runner do afgano Khaled Hosseini, que creo que deben acompañar a estas imaxes:
"Habían estado llorando los dos; era fácil de adivinar, porque llegaron los ojos rojos e hinchados. Se colocaron frente a Baba, cogidos de la mano, y me pregunté cómo era posible que yo hubiera sido capaz de provocar un dolor como aquél..."
Y una fábula corta que lo explica todo... o casi todo:
Un viejo Chamán Cherokee estaba hablando a los niños de su tribu sobre la vida y les dijo:
"Hay una batalla teniendo lugar en mi interior... es una pelea terrible entre dos lobos. Un lobo representa el miedo, la ira, la envidia, la pena, el arrepentimiento, la avaricia, la arrogancia, la culpa, el resentimiento, la inferioridad, las mentiras, el falso orgullo, la superioridad y el ego. El otro lobo es la alegría, la paz, el amor, la esperanza, el compartir, la serenidad, la humildad, la amabilidad, la benevolencia, la amistad, la generosidad, la verdad y la fe."
Miró a los niños y les dijo:
"Esa misma lucha está teniendo lugar en vuestro interior y en el de cualquier persona que viva".
Los niños se quedaron pensando un momento y uno de ellos preguntó:
"¿Y cuál de los dos lobos ganará?"
Y el viejo Chamán Cherokee respondió: "Ganará el lobo que más alimentes".
E unha fábula corta que o explica todo... ou case todo:
Un vello Chamán Cherokee falaballe aos nenos da súa tribo sobre a vida e díxolles:
"Hai unha batalla librándose no meu interior... é unha rifa terrible entre dous lobos. Un lobo representa ao medo, a ira, a envexa, a pena, o arrepentimento, a avaricia, a arrogancia, a culpa, o resentemento, a inferioridade, as mentiras, o falso orgullo, a superioridade e o ego. O outro lobo é a alegría, a paz, o amor, a esperanza, o compartir, a serenidade, a humildade, a amabilidade, a benevolencia, a amizade, a xenerosidade, a verdade e a fe."
Mirou aos nénos e engadiu:
"Esa misma loita ten lugar no voso interior e no de calquera persoa que viva".
Os nenos quedáronse pensando un momento e un deles preguntoulle:
"E cal dos dous lobos gañará?"
E o vello Chamán Cherokee contestoulle: "Gañará o lobo que máis alimentes".
A miña mellor foto do ano, nin é deste ano, nin é miña; aparezo eu nela... fixérona o día 31 de decembro de 2012 ás 12:24 h. Despois de repasalas todas tiven que rendirme e recoñecer que de, aproximadamente 15.000 disparos, meus o preto de min, este é o mellor en dura disputa con outra que tamén foi feita na neve. Como nalgúns premios porei as dúas: a gañadora e a finalista.
![]() |
| Mejor foto del año: Pic D'Aneu. Lunes día 31 de diciembre de 2012. 12:29 h Mellor foto do ano: Pic D'Aneu. Luns día 31 de decembro de 2012. 12:29 h |
"Habían estado llorando los dos; era fácil de adivinar, porque llegaron con los ojos rojos e hinchados. Se colocaron frente a Baba, cogidos de la mano, y me pregunté cómo era posible que yo hubiera sido capaz de provocar un dolor como aquél..."
Este ano, por un montón de circunstancias, non fun quen de ler todo o que me gusta e soe ser adoitado, pero sempre quedan perlas. Si teño que quedarme cunha elixiría palabras especiais de The kite runner do afgano Khaled Hosseini, que creo que deben acompañar a estas imaxes:
"Habían estado llorando los dos; era fácil de adivinar, porque llegaron los ojos rojos e hinchados. Se colocaron frente a Baba, cogidos de la mano, y me pregunté cómo era posible que yo hubiera sido capaz de provocar un dolor como aquél..."
Y una fábula corta que lo explica todo... o casi todo:
Un viejo Chamán Cherokee estaba hablando a los niños de su tribu sobre la vida y les dijo:
"Hay una batalla teniendo lugar en mi interior... es una pelea terrible entre dos lobos. Un lobo representa el miedo, la ira, la envidia, la pena, el arrepentimiento, la avaricia, la arrogancia, la culpa, el resentimiento, la inferioridad, las mentiras, el falso orgullo, la superioridad y el ego. El otro lobo es la alegría, la paz, el amor, la esperanza, el compartir, la serenidad, la humildad, la amabilidad, la benevolencia, la amistad, la generosidad, la verdad y la fe."
Miró a los niños y les dijo:
"Esa misma lucha está teniendo lugar en vuestro interior y en el de cualquier persona que viva".
Los niños se quedaron pensando un momento y uno de ellos preguntó:
"¿Y cuál de los dos lobos ganará?"
Y el viejo Chamán Cherokee respondió: "Ganará el lobo que más alimentes".
E unha fábula corta que o explica todo... ou case todo:
Un vello Chamán Cherokee falaballe aos nenos da súa tribo sobre a vida e díxolles:
"Hai unha batalla librándose no meu interior... é unha rifa terrible entre dous lobos. Un lobo representa ao medo, a ira, a envexa, a pena, o arrepentimento, a avaricia, a arrogancia, a culpa, o resentemento, a inferioridade, as mentiras, o falso orgullo, a superioridade e o ego. O outro lobo é a alegría, a paz, o amor, a esperanza, o compartir, a serenidade, a humildade, a amabilidade, a benevolencia, a amizade, a xenerosidade, a verdade e a fe."
Mirou aos nénos e engadiu:
"Esa misma loita ten lugar no voso interior e no de calquera persoa que viva".
Os nenos quedáronse pensando un momento e un deles preguntoulle:
"E cal dos dous lobos gañará?"
E o vello Chamán Cherokee contestoulle: "Gañará o lobo que máis alimentes".
jueves, 26 de diciembre de 2013
OS ARTEFACTOS LÍTICOS DA GÁNDARA CHÁ. A ERMIDA. QUIROGA
A mellor
fonte para explicar o achado dos artefactos líticos no lugar coñecido como
a Gándara Chá, na parroquia da Ermida do Concello de Quiroga, é acudir ao
informe das actuacións arqueolóxicas preventivas do ano 2007, redactado con
motivo das obras de mellora da estrada de Quiroga a Folgoso do Caurel.
O
xacemento da Gándara Chá sitúase nun lugar estratéxico xa que era unha zona
natural de circulación (a vía de penetración lóxica dende a Meseta) e a súa
elevada altitude permitía controlar visualmente o tránsito dos grandes
herbívoros polas ribeiras do río Sil, coas súas derivacións cara ao río Quiroga
primeiro e logo cara ao río Ferreiriño.
Ante a
ausencia case total de abrigos ou covas naturais nesta zona, os homínidos tiñan
que vivir en asentamentos ao aire libre. As ferramentas descubertas no lugar
son a principal evidencia destas primeiras ocupacións humanas da zona.
A
aparición de núcleos e lascas demostra que alí se levaron a cabo labores de
talla, así como a presenza de instrumentos (raedeiras, denticulados, coitelos
de dorso, bifaces circulares) indica que tamén desenvolveron outro tipo de
actividades de carácter máis doméstico.
O
conxunto da industria en pedra está feito, como se indicará na explicación,
sobre os cantos de seixo e cuarcita que recollían nas ribeiras do río e
transportaban ata o lugar da Ermida.
Tirado de: ACTUACIÓNS
ARQUEOLÓXICAS PREVENTIVAS. MEDIO RURAL.
CD 102A 2007/679-0
Os
estudos arqueolóxicos na fase de proxecto das obras de mellora da estrada de
Quiroga a Folgoso do Caurel polo alto do Boi detectaron, á altura dos puntos
quilométricos 2'140 e 2'600, a presenza en superficie de artefactos líticos
tallados que polas súas características tecnomorfolóxicas poden encadrarse no
Paleolítico. Froito destes achados estableceuse unha medida correctora,
recollida na Declaración de Impacto Ambiental, consistente na realización dunha
serie de sondaxes valorativas que permitisen caracterizar o interese e a
importancia destes.
METODOLOXÍA
A
proposta de intervención encamiñouse a verificar se a presenza de artefactos
líticos en superficie se correspondía con algún xacemento arqueolóxico de
interese, polo que se deseñaba unha intervención que permitise enmarcar o
conxunto ou os conxuntos de artefactos localizados, no seu correspondente nivel
ou niveis, tentando encadralos no contexto xeral máis amplo dentro da secuencia
xeral que se vén establecendo en Galicia para o Plistoceno Medio e Superior.
Por iso se determinaba a necesidade de realizar un estudo xeoarqueolóxico da
superficie, análise que incluiría a realización de sondaxes, así como a limpeza
daqueles cortes de pistas ou camiños que, aínda que estivesen localizados fóra
da superficie de expropiación, permitisen achegar información para a
contextualización cronolóxica-cultural dos artefactos líticos localizados e dos
niveis sedimentarios aos que se asociasen.
A
intervención estruturouse en dúas fases. Primeira fase: consistente nun estudo
xeoarqueolóxico que contemplaba a limpeza dalgúns perfís xa visibles e a
revisión sistemática da superficie para localizar posibles xacementos
arqueolóxicos, buscando polo tanto agrupacións de artefactos líticos. Segunda
fase: implica a adopción de estratexias na realización de sondaxes, unha
derivada dunhas mostraxes estratigráficas, con base estatística, que buscaba
clarificar a distribución das posibles concentracións, así como a información
tecnomorfolóxica dos conxuntos localizados. Outra consistente na escavación
manual de pequenas superficies distribuídas aleatoriamente en sondaxes de 4 m2.
RESULTADOS
A
revisión e a limpeza de cortes efectuouse sobre unha gabia situada entre as
vides, ao norte da superficie de ocupación dos cortes, que permitiu aclarar que
os depósitos sedimentarios nos que aparecías os artefactos líticos tallados se
superpuñan a unha antiga superficie de erosión que conformou unha plataforma
con recheos sedimentarios de orixe Terciaria, cunha facies conglomerática
constituída por unha sucesión de capas conglomeráticas, areosas e
limosas-arxilosas. Os obxectos aparecen nos sedimentos superiores derivados da
dinámica de ladeira. En ningún destes perfís se atoparon artefactos líticos
tallados, se ben a composición sedimentaria se aproximaba á que se documentou
nas sondaxes realizadas.![]() |
| A Gándara Chá: plataforma con recheos sedimentarios de orixe Terciaria. O estrato superior na actualidade aparece ocupado por sedimentos derivados da dinámica de ladeira. |
Na revisión superficial desta primeira fase amosáronse uns resultados iniciais que xa informaran da escasa probabilidade de atoparse con sedimentos que contivesen un número significativo de artefactos líticos tallados na superficie de ocupación, xa que na superficie afectada só se localizaron 3 ferramentas e fóra do ámbito da obra atopáronse só outras 6 e mesmo se constatou a escasa presenza de gravas rodadas, soporte habitual para este tipo de ferramentas.
Estas
9 pezas que se identificaron en distintos puntos e sen conexión especial non
posibilitan aproximación algunha sobre unha distribución lóxica que permitise
expoñer hipótese sobre unha concentración significativa de obxectos que reflectise
a existencia dun posible xacemento.
SECUENCIA
ESTRATIGRÁFICA
|
|
Nivel
|
Descrición
|
0 (UE O)
|
Superficie
actual con cuberta vexetal e distintos detritos contemporáneos nos que
aparecen clastos derivados da remoción de capas inferiores polas labores
agrícolas.
|
1 (UE 1)
|
Sedimentos moi plástico
e compactación media, abundas os macro restos orgánicos e numerosos clastos,
fundamentalmente de cuarzo e cuarcita de tamaña pequenos, algún rodado. Tamén
aparecen fragmentos cerámicos vidrados e procedentes de materiais de construción
e algúns artefactos líticos tallados.
|
2 (UE 2)
|
Sedimento de
alto contido arxiloso, no que diminúen os macro restos orgánicos. Contén
clastos de cuarzos e cuarcitas, algúns deles rodados e fragmentados do
substrato pizarroso. Aparecen algúns artefactos líticos tallados e
desaparecen os fragmentos cerámicos.
|
3 (UE 3)
|
Nivel moi
arxiloso e moi plástico. Aparece formando baldosas de xeito alterno con
niveis de degradación do substrato rochoso. Desde o punto de vista
arqueolóxico resulta estéril.
|
4 (UE 4)
|
Nivel arxiloso
estéril de orixe terciaria que se superpón ao substrato rochoso.
|
5
|
Substrato
rochoso (documéntase no perfís ao norte da zona sondada).
|
![]() |
| Lasca discoidal de cuarcita (raspador) 5,7 x 5,8 x 1,8. Catálogo da exposición "Gallaecia Petrea" |
![]() |
| Núcleo discoidal en cuarzo de pequeño tamaño +/- 5 cm. Catálogo da exposición "Gallaecia Petrea" |
MATERIAIS
|
||||
Nº
|
UE
|
M. prima
|
Tipo
|
Morfotipo
|
1
|
0
|
Cuarzo
|
BN2G
|
Raedeira
|
2
|
0
|
C.R. Cuarcita
|
BN2G
|
Biface circular
|
3
|
0
|
Cuarzo-xisto
|
BN1G
|
C.T.B.
superficial
|
4
|
0
|
C.R. Cuarcita
|
BP
|
Lasca reavivada
de c. bifacial
|
5
|
0
|
C.R. Cuarcita
|
BN2G
|
Denticulado
|
6
|
0
|
C.R. Cuarcita
|
Fragmento
termoclasa
|
|
7
|
0
|
Cuarzo-xisto
|
BN2G
|
Marca
|
8
|
0
|
C.R. Cuarcita
|
BN1G
|
Núcleo
|
9
|
1
|
C.R. Cuarcita
|
BN1G
|
C.T.U.
converxente
|
10
|
0
|
C.R. Cuarcita
|
BN2G
|
Núcleo
|
11
|
1
|
Cuarcita
|
BN1G
|
C.T.U.
superficial
|
12
|
1
|
Cuarzo
|
BN2G
|
Raedeira
|
13
|
1
|
Cuarzo
|
BN2G
|
Raedeira
|
14
|
2
|
Cuarzo
|
BN2G
|
Denticulado
|
15
|
1
|
Cuarzo
|
BN2G
|
Marca
|
16
|
1
|
Cuarzo-xisto
|
BP
|
Lasca de segunda
orde
|
17
|
2
|
Cuarzo
|
BP
|
Coitelo de dorso
|
18
|
2
|
Cuarzo
|
BN2G
|
Denticulado
|
19
|
1
|
Cuarzo-xisto
|
BP
|
Coitelo de dorso
|
20
|
1
|
Xisto
|
BP
|
Coitelo de dorso
natural
|
21
|
1
|
Cuarzo
|
BN1G
|
Núcleo
|
22
|
2
|
Cuarzo-xisto
|
BN2G
|
Denticulado
|
23
|
2
|
Cuarzo-xisto
|
BP
|
Lasca reavivada
|
24
|
1
|
Cuarzo-Xisto
|
BN2G
|
Denticulado
|
25
|
2
|
Cuarcita
|
BN2G
|
C.T.U. sobre
lasca
|
No
desenvolvemento da segunda fase, finalmente escaváronse 15 sondaxes (2 x 2
metros) dos que 8 achegaron obxectos líticos tallados (4 deles cun só
artefacto), e 7 non achegaron ningunha peza. Unha vez finalizadas as sondaxes,
realizouse unha gabia de 7 m en cada lado e 1,5 metros de anchura, que tampouco
proporcionou artefacto algún.
PALEOLÍTICO
MEDIO. CONXUNTOS LÍTICOS.Modo 3-Musteriense. 150.000-35.000 anos atrás.
Levallois e talla discoidal de cuarcita de gran fino e pequenos cantos de cuarcita. Percusión directa con martelo.
Unha nova especie de homínido, Homo Neanderthalensis, aparece na escena do Paleolítico Medio. Con máis fortaleza física que todos os humanos modernos e con capacidades mentais e cognitivas moito máis desenvolvidas que as especies temperás, esta especie aplicou unha nova tecnoloxía baseada na produción de pequenas ferramentas de pedra empregando materiais como o seixo ou a cuarcita. O enfoque xa non está en producir grandes ferramentas realizadas a partir de guijarros ou grandes lascas tales como a machada de man bifacial ou coitelas; no canto, as ferramentas están feitas de pequenas lascas separadas de núcleos seguindo métodos específicos. Isto permítelles obter obxectos máis estandarizados planeados dende o principio (os métodos discoidal e Levallois). Estas lascas podíanse empregar directamente ou retocando os seus bordos para adaptalos a traballos específicos. O tallado de pequenas ferramentas a partir de lascas permite xestionar a materia prima de xeito máis eficiente, xa que obteñen máis bordos de cada lasca ou guijarro.
O mellor exemplo deste método avanzado de planificación é o "método Levallois" que consiste en obter lascas mediante un complexo proceso, no que mediante diferentes golpes e retoques obtense a forma final desexada (e planificada previamente).
Os núcleos modelábanse en ambas caras, dándolles unhas características volumétricas específicas, máis planos na cara superior. Unha vez o núcleo é modelado e a punta de percusión foi coidadosamente preparada para un mellor control da ruptura o resultado pode ser, ou ben unha lasca de forma ovalada cun amplo bordo perimetral (lasca Levallois) ou estreitas lascas con puntas retocadas (puntas Levallois).
Para usar estes métodos correctamente necesitaban unha boa materia prima que debía reunir excelentes calidades de rotura evitando puntos internos débiles ou outras impurezas que puideran causar defectos durante o proceso de tallado.
A este respecto os Neanderthales demostraron unha profunda familiaridade coas características da materia prima existente nos contornos dos lugares onde vivían, dando prioridade a selección de materiais de gran fino. Para conseguilo, en numerosas ocasións, terían que viaxar decenas de quilómetros para aprovisionarse de material ao longo das beiras dos leitos fluviais.
Grazas ao estudo das marcas do desgaste en varias ferramentas de pedra recuperadas na Cova de Eirós (Cancelo, Triacastela), sabemos que as puntas Levallois usábanse para cazar distintos animais; os raspadores e outras pequenas lascas empregáronse para despezar animais e raspar peles curtidas (posiblemente para facer vestidos) ou madeira para elaborar lanzas ou outras ferramentas, hai evidencias de que o lume tamén interviña na súa elaboración.
Os restos líticos do Paleolítico Medio falan da existencia dun complexo, estandarizado e estendido proceso de produción, administración e uso dos recursos líticos; frecuentemente a única evidencia que queda destas comunidades son unha boa testemuña da complexidade cognitiva e da conduta do Homo Neanderthalensis.
Tirado do catálogo da exposición "Gallaecia Petrea" do ano 2012. Os comentarios aos distintos artefactos líticos, entre os que se atopaban expostos dous da Gándara Chá, é de Arturo de Lombera Hermida.
INTERPRETACIÓN
A composición da mostra, cunha
serie de morfotipos que tradicionalmente serven como tipos característicos de
determinados momentos crono-culturais, podería encadrar o conxunto no
Plistoceno Medio ou inicios do Superior, no que podería corresponderse cun
Paleolítico Inferior (Achelense Evolucionado) ou mesmo se podería encadrar
dentro do Paleolítico Medio, dentro do que nos sistemas clásicos se englobaría
nun Musteriense de tradición Achelense.
Os resultados obtidos permiten
determinar que sobre unha superficie de orixe terciaria; en cuxo sedimento
aparecen diversos fragmentos de materias primas susceptibles de servir de
soportes a ferramentas líticas talladas, houbo momentos no Plistoceno Medio
Final e/ou Superior Inicial, alomenos, grupos de cazadores recolectores que
interactuaron nese espazo ou nas súas proximidades.
Os escasos vestixios localizados
habería que interpretalos como meros achados dispersos que non permiten
certificar, dende o noso punto de vista, a presenza dun xacemento, aínda que
fose en posición derivada, de suficiente entidade como para condicionar o
desenvolvemento normal da obra.
Informe elaborado por Juan A. Cano Pan de Arqueoloxía do Noroeste S.L.U.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)









