Non o sabía... e ten o encanto da toponía típica de Galicia... para os de Barreiros a ría sempre foi o Mar Pequeno, eu son do lado de Barreiros, entón a partir de agora para min tamén será o Mar Pequeno. Sempre con luces sorprendentes, cada viaxe é un espectáculo. Hoxe tocou tormenta de verán coa súa luz.
 |
| Pésima foto dun Mazarico chiador, Numenius phaeopus. Zarapito trinador. |
 |
| Cala do Viveiro |
 |
| Porto de Foz |
 |
| Praia do Altar |
 |
| Saída da ría, ao fondo o Cantábrico en calma |
A luz da tormenta inundao todo...
Puro espectáculo sen presa ao carón do Mar Pequeno, na Ría de Foz.
 |
| Praia da Punta da Arnela |
 |
| Lagoa dos patos |
 |
| Praia do Altar |
Cando vai mal tempo de verdade, sempre penso o mesmo... estas aldeas son épicas.
Eu ando nestas, pero podería ser calquera da montaña.
 |
| Soldón |
 |
| Vieiros |
 |
| Hórreos |
 |
| A Seara |
Subir ao Alto do Boi, deixar o coche xunto a estrada principal de Quiroga a Folgoso e agardar a que pasen cousas... e pasan, sempre pasan.
O paseo é o de sempre, creo que centos de veces; houbo anos que subía a diario a correr por aquí e cada día é distinto.
A paisaxe mudou, como toda esta zona, despois dos incendios de xullo de 2022... xa non é esa devastación do primeiro ano pero non é o mesmo.
Foi agradable volver, tendo en conta que seguín subindo a correr despois do incendio, hoxe foi unha sensación reconciliadora con este terreo tan importante para min.
Os detalles da ruta que case sempre fago por alí están neste post antigo: https://ramonvilaanca.blogspot.com/2011/01/ruta-alto-do-boi-alto-dos-conventos.html.
Tamén me gustou volver a ver algo parecido ao que era en: https://ramonvilaanca.blogspot.com/2023/01/neve-no-alto-do-boi-na-hora-dos-lobos.html
Nin rastro dos lobos na hora dos lobos...
 |
| Ao fondo, impreciso, o val do río Sil |
 |
| Miradoiro no Alto do Boi |
 |
| Miradoiro no Alto do Boi e Vilar, recuperándose... |
Sempre que remo pola ría penso nos Elcano chegando ao porto de Foz. Non podo evitar pensar como sería entón...
Agora, dende que o mellor regalo do mundo en forma de caic inchable, chegou a miña colección de "vicios", todos os 29 de decembro paso a tarde remando, non importa como esté a marea.
Polo tipo de nubes e o bo tempo, presentía que ía ser un espectáculo... o resto xa o vedes, foi como estar dentro dun cadro de Vincent Van Gogh.
Ademais, ao pouco de empezar a remar, cando aínda case nin estaba colocado, tiven a oportunidade de fotografar malamente ao esquivo Martiño peixeiro... aínda que tardei en reaccionar fun capaz de facer algunha foto. Seguro que é un dos paxaros máis fermosos da creación. Case sempre o vexo de lonxe remando no río Sil e algunha vez o tíñamos visto na ría de Foz... nesta ocasión estaba tan cerca que o puiden fotografar.
 |
| O esquivo Martiño Peixeiro, picapeixe o peixeiro común |
 |
| Foz |
Clásico camiño da mina de Vilarbacú ao Pía Paxaro.
Hai neve rara, amoreada, e conxelada, nun camiño que cada vez está peor. Xa non é o dos anos anteriores. De todos os xeitos subo sen problema, aínda que vou algo tarde, ata a mítica Campa do Abedul.
Fun vendo pegadas de raquetas ata máis ou menos a metade, logo nada, como sempre... A parte superior, na Barreira é o máis frío e "alpino" que se pode facer nestas montañas. Os últimos metros, sempre venteados, costan ata sair pola outra cara, ao sol...
Son algo menos de 2 Km, con 300 m de desnivel positivo, sempre intensos si hai pouco tempo.
 |
| Vilarbacú |
 |
| Pía Paxaro |
 |
| Montouto e Rinán, aquí sempre están presentes. A neve cura un intre a ferida do incendio deste verán |
 |
| Montes Aquilanos |
 |
| Serra de Roxa Longa |
