UN OUTONO MENOS... 4º

O motivo é sempre unha luz delirante.
Agora a meirande parte das veces falta luz e os resultados non son os apetecidos, ou si...
No outono cargamos coa cámara e perseguimos a luz e tamén a ausencia de luz (sombra). O resto son as cores que nos atormentan, ou tamén é a luz a que nos atormenta.
A veces neve... a neve é outra luz tamén.
Todo isto, case sempre, no territorio do lobo que mira e non entende...

Banco no miradoiro de Campodolo. Sinclinal da Serra do Caurel e Val do río Ferreiriño. Quiroga

Sinclinal da Serra do Caurel e Val do río Ferreiriño. Quiroga

Val do río Soldón dende o Cerengo en Ribas de Sil. En primeiro termo Castro de Canivete, logo Rocaboa e a serra de Vilarmel, a serra do Cabreiro e o Montouto

Os lameiros da chaira de a Moá, entre Castro Caldelas de San Xoán de Río

O Val de Lemos, co castelo de San Vicente no centro, dende o alto do Boi

O val de Lemos baixo o seu característico mar de néboa nunha tarde de outono, dende o alto do Boi

Montouto e a serra do Cabreiro dende o alto da Torca. Quiroga

Dende a Gándara Cha na Ermida: San Cristovo, Bustelo de Fisteus e os montes da Torca

Val de Céramo e Visuña dende os tornos de Formigueiros. Serra do Caurel. Folgoso do Caurel

Os lameiros da chaira de a Moá, entre Castro Caldelas de San Xoán de Río

Devesa do Cervo no val do río Soldón, por riba do Mazo. Quiroga

Val do río Soldón e Soldón da Seara. Quiroga

Devesa da Rogueira. Serra do Caurel. Folgoso do Caurel

UN OUTONO MENOS... 2º

Outono polo San Martiño. Este ano ben moi tarde... Aínda que está algo verde o artista xa empeza a perder os papeis. Haberá que ver a Devesa do Cervo na ponte de decembro...
A mochila segue mal feita... bueno... non hai mochila, a verdade... todo ciscado enriba do asiento traseiro do coche... o resto componse só, tampouco ten ningún mérito.

Bustelo de Fisteus e Val do Sil ao fondo...

Fonte do Espiñeiro na Seara

Val do Selmo nos lameiros do Bugal, na Seara

A Seara, na Serra do Caurel

Pena do Val dende Vieiros

Val do río Selmo, ao fondo a Pena do Val

Río Selmo en Ferramulín

Souto no barrio de Reibarba de Visuña

Pena do Val, por riba da Seara, dende Vieiros

Val dos ríos Sil e Quiroga dende Bustelo de Fisteus

UN OTONO MENOS...

Os pasos son os mesmos; o outono, a ollada e a mente non...
Aquel outono vermello que chegou sen querer, queda xa demasiado lonxe.
Todos os anos, o outono, é demasiado complicado.
Sigo pensando demasiado no alfareiro de Bhaktapur.

As taras do Val de Visuña e o reino do Monte Formigueiros

Val da Seara cara o Fócaro, cara á Lucenza...

No que chaman o rego das Maseiriñas, preto do barrio da Igrexa, en Visuña

O río Selmo antes de chegar a Ferramulín

O val da Seara

Baixo a fervenza de Vieiros. Fervenza das fervenzas...

Chapacuña do Polpiñeiro, en Quiroga

O curso seco do río Visuño na outonada. Por aquí só se pode pasar cando o río quere...

Taras do Val de Visuña por riba da aldea de Céramo

Fervenza do Fócaro

Chegando ao Pozo Negro, no río Quiroga, en Quiroga vila

Chapacuña e "aceña" do Brasileiro, en Ferramulín, no río Selmo

Chapacuña do Polpiñeiro. O río Quiroga sempre foi magnífico

"Aceña" do Brasilieiro. En Ferramulín, no río Selmo

As "gurbias" da Seara e a fábrica da luz

Gurbias da Seara e muíño da Casa Carrete?

No interior do río Visuña durante a outonada sen auga. Só cando o río quere

A Seara, só

BARRANCO DO REGUEIRO SECO. CAMPODOLA. QUIROGA

Unha pequena xoia agochada no corazón do Sinclinal da Serra do Caurel.
Segundo afluente do río Ferreiriño pola marxe dereita entre as aldeas de Campodola e Leixazós, que nace na cunca entre o Alto do Covento e a Poza do Lago.
Compre avaliar caudal, con moita auga hai pasos perigosos despois do R-28 e o R-32.
Aínda que non podemos dicir que sexa imposible, calquera intento de escape unha vez descendido o primeiro resalte, semella complicadísimo ata chagar á ponte de madeira no camiño que une as aldeas de Campodola e Leixazós; daquela, igual que en calquera outro, moita prudencia na consideración do caudal. Con moita auga mellor non entrar.
Compre avaliar capacidade física e técnica. A exploración e medicións realizáronse empregando só ancoraxes naturais, e así segue... na maioría dos casos o acceso á cabeceira é delicado polo esvaradío da rocha. Tamén é delicada a recuperación das cordas nalgún caso, compre ter tamén previsto este tema.
MELLOR ÉPOCA: Todo o ano. Despois de choivas prolongadas, desxeo, ou treboadas, moito ollo co caudal. Primavera e outono, cando había, sería o máis adecuado. O caudal pode avaliarse dende a mesma estrada.
MATERIAL NECESARIO:
-Dependendo do caudal, traxe de neopreno completo. Si se realiza en época de pouca auga, co peto é suficiente.
-Dúas cordas de 40 m.
-Equipo de descenso e ascenso.
-Cabos de ancoraxe.
TEMPOS ESTIMADOS:
-Acceso: inmediato.
-Retorno: con dous vehículos, 10 minutos ata o aparcadoiro de Campodola. Cun só vehículo, sobre 35 minutos.
-Descenso: 2 h 30' para un grupo pequeno e desenvolto.

PODE COMBINARSE CO DESCENSO DO RÍO FERREIRIÑO; OLLO, ASÍ É UNHA ACTIVIDADE BASTANTE DURA POLAS HORAS A EMPREGAR E AS TÉCNICAS A DESENVOLVER.

Chegando ao R-27

R-27

R-27

R-28

R-28

R-32

R-32

  

R-11 baixo R-32

R-11 baixo R-32

R-17

R-17